Η περιέργεια των μικρών παιδιών δεν σταματά στη θέα μιας κηδείας. Και πόσο μάλλον όταν έχουν την ευκαιρία να γίνουν μάρτυρες τριών διαφορετικών μυστηρίων. Η μαμά μου είχε δει και τα τρία είδη κηδείας ανάμεσα από τα πόδια των συγγενών και φίλων του νεκρού. Χωνόταν προσπαθώντας να δει ‘’το γεγονός της γειτονιάς’’. Πολλές κηδείες πραγματοποιήθηκαν τα χρόνια που έμενε εκεί, αλλά μόνο μια φορά είχε δει εβραϊκή κηδεία. Όταν είδε κόσμο στην σιδερένια πόρτα που οδηγούσε σε όλο κι όλο ένα μικρό οικόπεδο έτρεξε και χώθηκε ανάμεσα στα πόδια των ανθρώπων για να δει. Είχε σοκαριστεί όταν είδε να βάζουν το άψυχο σώμα του νεκρού τυλιγμένο σε ένα άσπρο σεντόνι μέσα στο χώμα. Βλέπετε, οι συνήθειες μια θρησκείας ή ενός λαού μπορεί να σοκάρουν και να παραξενέψουν αυτούς που έχουν απλά μεγαλώσει με άλλα έθιμα. Ειδικά όταν έχει σχέση με το θέμα του θανάτου και της ταφής οι διαφορετικές τελετουργίες από αυτές που γνωρίζει μπορούν εύκολα να φέρουν αναταραχή στην

ανθρώπινη ψυχολογία και να χαραχτούν ανεξίτηλα στη μνήμη ενός ατόμου.

Τα νεκροταφεία δεν θα πάψουν ποτέ να φοβίζουν τους ανθρώπους και αυτό γιατί ο θάνατος είναι κάτι άγνωστο, το τέλος της ζωής όπως την ξέρουμε.

Τα νεκροταφεία πάντα θα υπάρχουν, και πάντα θα συνορεύουν με σπίτια. Πάντα θα περνάμε από δίπλα τους και δεν θα τους δίνουμε καμία σημασία. Αλλά την πραγματική του σημασία θα την αντιληφθεί μόνο το άτομο που θα χάσει κάποιον δικό του. Τότε το να περνάς έξω από ένα νεκροταφ

είο, σημαίνει πολύ περισσότερα…

Σε όλο το κείμενο τα χρώματα αντιστοιχούν στις παρακάτω κατηγορίες:

Κοινωνία

Νεκροταφείο χώρος

Συναισθήματα

γεγονότα